Honing van de imker
Marijke en Peter, imkers

Alles wat u wil weten
van naaldje tot draadje


 soorten honing  

creme honing

honing zonder  suiker

propolis

royal jelly

 mede honingwijn

rauwe honing

bio honing

koud geslingerde honing

koninginnebrij

pollen

bijenbrood

bijen-was

info over bijen

honing gezond
 
_________________________________________________________________________________________________________
Verse ambachtelijke producten         rechtstreeks van uw lokale imker
Topkwaliteit tegen scherpe prijzen
Varroa destructor

Varroa destructor

De bijen zijn bedreigd

De bijen hebben het moeilijk: er is in de aanbodzijde een probleem door de monoculturen van een beperkte groep gewassen (aardappelen, graan, mais..) terwijl tegelijk de diversiteit daalt van "wilde" gewassen in haagkanten, op weiden enz. Wat samen leidt tot een schraler aanbod aan voeding voor de dieren.

Tegelijk wordt hun bestaan bedreigd door sommige landbouw-bestrijdingsmiddelen en door ziektes zoals vuilbroed naast parasieten lijk de varroamijt. Vooral voor varroa moet de imker tijdig en hard ingrijpen want elke onbeheerde kolonie gaat onvermijdelijk tenonder.

Buiten de landbouw is ook de individuele tuineigenaar niet altijd vrij van zonde: de bestijdingsmiddelen worden soms redelijk kwistig gespoten en bij de aanplant van bomen en struiken wordt zelden rekening gehouden met het nectaraanbod. Verbeter de wereld, begin bij jezelf ?

Je mag gerust zeggen dat, voor de natuur en diversiteit lekkere honing eigenlijk bijzaak is .
Bijen en hommels zijn verantwoordelijk voor de overgrote meerderheid van de bestuivingen in land- en tuinbouw.
Zonder hen wordt het dikke miserie.

Een parasieten plaag

De varroa familie kent verschillende ondersoorten en de parasiet die ons teistert heet met reden "destructor". Zonder hulp van de mens gaat elke bijenkolonie dood.

Deze mijtensoort komt uit Azie, waar hij minder problemen veroorzaakt omdat de lokale bijen zich tijdens de evolutie hebben aangepast geleerd om de parasiet te verwijderen. In die streken leeft Apis Cerana, in Europa woont Apis Mellifera met diverse ondersoorten

Via migratie heeft de mijt zich geleidelijk over de hele wereld verspreid met uitzondering van Australie, dat is nog niet besmet. In Europa heeft de plaag zijn intrede gedaan rond 1970. varroa mijt Onze bij, de Apis Mellifera, heeft geen tijd gekregen om zich aan te passen aan deze nieuwe bedreiging en heeft ook geen ervaring met gelijksoortige parasieten.

De mijt is rood-bruin en ongeveer 1 tot 1,5 mm groot. In de bijenkorf wordt ze 2 tot 3 maand oud, in de winter zelfs ruim 6 maand. De mijt kan zich zelf niet verplaatsen over afstanden.

De verspreiding komt dus via uitwisseling van materialen & dieren of via vervliegen van de bijen tussen bijenkasten en bijenstanden.

Deze foto toont dode parasieten naast een 5 cent muntstuk.

Op welke manier heeft de varroa impact

Het varroa vrouwtje kruipt in de broedcel bij de bijenlarve, vlak voor de broedcel wordt verzegeld. Onmiddellijk na sluiten van de cel legt zij 4 tot 6 eieren.  varroa op een larve Deze komen uit na ongeveer 8 dagen, terwijl de bijenlarve na het sluiten van de cel nog 12 of 15 dagen nodig heeft. De pasgeboren mijten voeden zich met het vet van de bijenlarve die daardoor sterk verzwakt.

De allereerste mijt die geboren wordt is altijd een mannetje, dat vervolgens zijn zusters zal bevruchten en daarna sterft. De mannetjes mijten verlaten dus nooit de cel waarin ze werden geboren.

De pasgeboren vrouwtjesmijten echter verlaten de cel op de rug van de jonge nieuwgeboren bij, kant-en-klaar bevrucht door hun broer. Zo snel mogelijk daarna duiken zij in de volgende broedcel en de cyclus herbegint, in een exponentiele groeicurve.

De verzwakte bijen produceren minder voedersappen, kunnen slechter het broed verzorgen en verzamelen minder stuifmeel en nectar. Zij zijn vatbaarder voor ziektes. Bij zwaar aangetaste kolonies ziet men veel misvormde bijen. Op die manier ontstaat een vicieuze cirkel van verzwakking, die uiteindelijk leidt tot het totale afsterven van het volk.

Hoe kan de varroamijt gestopt ?

Er zijn verschillende invalshoeken:
Biotechnisch - darrenraat
De eerste is bio technisch, dat wil zeggen door gebruik te maken van de natuurlijke gedragingen van de varroamijt. Er is vastgesteld dat zij een sterke voorkeur heeft voor darrenbroed (broed met de mannetjesbij). Dat wordt tot tien keer meer benut dan werksterbroed. Logisch vermits de darrecellen groter zijn en het 3 dagen langer duurt voor deze uitkomen. Meer plaats en meer tijd.

De oplossing is dus dat de imker systematisch dat mannelijk broed gaat verwijderen, met de inzittende varroa's. Daardoor wordt de exponentiele groeicurve afgeplat. Maar de mijt wordt hiermee niet uitgeroeid. Deze methode wordt toegepast zowel in conventionele imkerij als in de biologische.

Organische zuren
De tweede, veel radicaler, methode bestaat erin op diverse tijdstippen de bijen te behandelen met een organisch zuur. varroa op de bij De meest gebruikte zijn oxaalzuur en mierenzuur, beide producten die in de natuur voorkomen.

De mijten overleven deze behandeling niet, de bijen wel. Hoogstwaarschijnlijk vinden onze bijtjes die behandeling niet prettig maar tot op heden is dit de beste methode om de kolonies te laten overleven.

We kunnen het de bijtjes niet uitleggen, maar het is in hun eigen voordeel, zonder dit volgt een roemloos einde. Deze methode wordt toegepast zowel in de gewone imkerij als in de biologische imkerij.




Pharmaceutische middelen
In de beginperiode werd de plaag vooral bestreden met diverse pharma produkten, maar al snel bleek dat er makkelijk resistentie ontstond. Terwijl er ook risico is op residu in honing en bijenwas, indien niet correct toegepast. Hoewel het gebruik van sommige produkten nog steeds is toegelaten worden deze vandaag zelden gebruikt door de Benelux imkers.

Andere mogelijkheden
varroa-destructor Daarnaast bestaan er nog andere bestrijdingsprojecten

- Zoals behandeling met warmte, volgens hetzelfde tolerantie principe als de zuren. Namelijk dat de mijten minder bestand zijn tegen hoge temperaturen.

Dit ei van Colombus stoot in de praktijk helaas op tal van praktische problemen en wordt weinig toegepast.

-Gebruik van roofmijten, die zich voeden met de varroamijten en de honingbijen gerust laten.

De stratiolaelaps scimitus wordt hiervoor gebruikt. Theoretisch de ideale natuurlijke oplossing, maar blijkt in realiteit toch niet zo goed te werken. Vermits roofmijten normaal in de grond leven en dus een ander en koeler milieu prefereren. De resultaten voldoen niet.

-Kleinere cellen: de bijen bouwen in de broedruimte steeds verder op de waswafels die we hen geven. Daarmee bepaalt de imker ook de celgrootte. Door die te verkleinen van 5,4 naar 4,9 mm wordt de vrije ruimte tussen larve en celwand verkleind vermits de bijtjes zelf even groot blijven. En daarmee wordt de varroa beperkt, tenminste in theorie, de resultaten zijn niet eenduidig.

- En natuurlijk wordt wereldwijd nijverig gezocht naar een bij die zoals zijn Aziatische collega's de mijt wegpoetst. Er werden door enkele imkers al Apis Mellifera kolonies opgemerkt die blijkbaar zonder hulp de varroa overleven, er wordt gezocht naar hun geheim.

Het ziet ernaar uit dat we niet snel verlost worden van deze plaag.

Heeft varroa invloed op de honing

Neen
-Varroa voedt zich enkel met de bijenlarve,
-Varroa laat geen enkel residu achter in de bij
-Varroa heeft geen enkele interactie met de honing.
************